
De
laatste toren van kasteel IJsselstein
De toren van Kasteel IJsselstein is het laatste restant van een polygonaal kasteel dat eind 19de eeuw is gesloopt. Deze toren staat in IJsselstein (Utrecht).
De stichting van het kasteel
Het kasteel is vermoedelijk gesticht in het derde kwart van de 13de eeuw. Mogelijk werd het gebouwd door ridder Arnoud van Amstel, een jongere broer van Gijsbrecht van Amstel (zie het Muiderslot). Hoe het kasteel er toen uitzag is niet bekend.
Belegering
Arnoud stierf in
1291, waarna zijn zoon Gijsbrecht van IJsselstein hem opvolgde. Deze
kreeg te maken met de eerste belegering van het kasteel:
in 1296
werd graaf Floris V van Holland vermoord en opgevolgd door zijn zeer
jonge zoon Jan I. Hierop besloot de bisschop van Utrecht gebruik te
maken van de situatie: hij probeerde Hollandse gebieden die ooit bij
Utrecht hoorden te heroveren. Maar graaf Jan I ging op zijn beurt de
strijd aan met de bisschop. [opmerking]
![]() |
|
De toren gezien vanuit het noordoosten. |
Hierop werd Gijsbrecht van IJsselstein gevangen genomen. Daarna werd een leger naar kasteel IJsselstein gestuurd om het te belegeren. Gijsbrechts vrouw wist met haar soldaten het kasteel lang te verdedigen, maar moest zich door de honger gedwongen na een jaar toch overgeven.
Later verzoende Gijsbrecht zich met de graaf van Holland en rond 1304 kreeg hij zijn kasteel terug. Hij stierf in 1343 en werd opgevolgd door zijn zoon Arnoud.
Nieuwe belegeringen
In Arnouds tijd
werd het kasteel weer belegerd. Graaf Willem IV van Holland was in
1345 in conflict geraakt met de bisschop van Utrecht. En nu had
Arnoud de Hollandse zijde gekozen.
De bisschop nam wraak. Zo kwam
hij het kasteel in 1349 belegeren. Het beleg duurde vijf weken en dit
was zo heftig dat Arnoud uiteindelijk vrede moest sluiten.
Maar in
1356 gebeurde het weer: 30 mannen uit Utrecht kwamen op een nacht het
kasteel belegeren en staken de voorburcht in brand. Echter door het
licht van het vuur werd zichtbaar dat de belegeraars met weinigen
waren: zij werden dan ook snel verdreven!
De verwoesting van de oude burcht
Toen Arnoud in 1364 overleed, kwam het kasteel in handen van zijn dochter Guyotte van IJsselstein. Omdat zij getrouwd was met de Hollandse edelman Jan I van Egmond, vererfde het kasteel uiteindelijk op zijn familie.
![]() |
|
Plattegrond van het kasteel uit 1470. |
Toch kreeg Jan II van Egmond zijn rechten en bezittingen in 1421 weer terug. Maar voorlopig werd kasteel IJsselstein niet herbouwd.
Herbouw
In 1464 werd Jans
kleinzoon Frederik op zijn beurt heer van IJsselstein. En pas toen
(rond 1466-1470) werd het kasteel herbouwd.
Eerst werd een
woontoren opgetrokken op de zuidoosthoek (op de plattegrond in het
geel). Daarna werd er in 1477 tegen de westzijde van de toren een
woonvleugel gebouwd (in het oranje). En ook werd er om de
gebouwen heen een weermuur opgetrokken (in het rood).
Na deze herbouw
volgden weer een paar belegeringen!
Eerst in 1482 door de heer van
Montfoort (de erfvijand van IJsselstein), maar deze moest al snel
vluchten, omdat een leger het kasteel kwam ontzetten.
![]() |
|
Het kasteel in welstand; |
Uitbreidingen
Tussen 1527 en
1532 werd het kasteel verder uitgebreid. Toen werd aan de noordzijde
een traptoren opgetrokken: de toren die we vandaag de dag nog
kennen!
Tegen deze traptoren werd in 1540-41 ook nog een grote
woonvleugel gebouwd (op de plattegrond in het donkerblauw).
De laatste eigenaren
Kasteel IJsselstein bleef in het geslacht Van Egmond tot 1558. In dat jaar overleed de kasteelvrouwe Anna van Egmond. Omdat zij getrouwd was met prins Willem I van Oranje, kwam het kasteel aan de familie Van Oranje.
Het kasteel bleef in handen van de familie Van Oranje totdat de Bataafse Republiek in 1795 werd uitgeroepen. Daarbij werd het kasteel in beslag genomen. Hierna werd het gebruikt als kazerne en als hospitaal en stond ook een hele tijd leeg.
In 1812 werd het kasteel verkocht aan jonkheer N.H. Strick van Linschoten. Zijn dochter woonde ook op het kasteel. Maar na haar dood was het kasteel zo vervallen dat het in 1887 uiteindelijk voor de sloop werd verkocht. In 1888 werd het kasteel -op de huidige traptoren na- helemaal afgebroken.
Vandaag de dag
De traptoren is te bezichtigen (tegen entree).

Foto
hierboven:
het kamertje bovenin de toren.
|
Kasteel IJsselstein Kronenburgplantsoen 9 IJsselstein
|
Tekst: Mathieu Fannee
Geraadpleegde literatuur:
Clifford Kocq van Breugel, J.R. & J.D.M. Bardet (1966). Kastelenboek Provincie Utrecht, Kemink & zoon, Utrecht, p.336-341;
Janssen, H.L., J.M.M. Kylstra-Wielinga, & B. Olde Meiering (red.) (1996). 1000 jaar kastelen in Nederland, Functie en vorm door de eeuwen heen, Uitgeverij Matrijs, Utrecht, p.123-125;
Kransberg, D. & Mils, H. (1979). Kastelengids van Nederland; Middeleeuwen. Fibula-Van Dishoeck, Haarlem, p.112-114;
en de uitgebreide informatieborden in de toren!
http://www.kasteleninutrecht.eu/IJsselstein.htm;
http://www.castles.nl/ijs/ijs.html;
http://www.ms-visucom.de/cgi-bin/ebidat.pl?id=2140;
Illustraties:
(tekening) Nederlandse Kastelenstichting / J.F. Christ,
gevonden op
http://www.kastelenbeeldbank.nl/Utrecht/IJsselstein-IJsselstein/index.htm;
(foto's
van het kasteel) Mathieu
Fannee;
(plattegrond) auteur onbekend, onderdeel
van de tentoonstelling op het kasteel; foto Mathieu Fannee;