Huis te Warmond, gezien vanuit het noordwesten. .

Huis te Warmond

Het Huis te Warmond is een in aanleg middeleeuws kasteel dat later verbouwd is tot een buitenplaats. Het ligt in een klein bos, ten noordoosten van het dorp Warmond, aan de weg naar Sassenheim (Zuid-Holland).

De stichting van het kasteel

Wanneer het kasteel gesticht is, is niet zeker. In de 13de eeuw wordt in ieder geval wel ene ridder Dirk van Warmunde genoemd. Deze was heer van Warmond en kan mogelijk de stichter zijn geweest.

Ridder Dirk stierf zonder mannelijke erfgenaam na te laten. Hij had echter wel een dochter, die trouwde met een heer van den Woude. Pas onder dit geslacht vermelden de geschriften het kasteel voor het eerst : in 1362. Het was toen in handen van Jacob van den Woude (1311-1395), ridder en heer van Warmond.

In die tijd bestond het kasteel slechts uit een versterkte woontoren (de middelste toren op de tekening hieronder), waar toen waarschijnlijk enkele houten bijgebouwen omheen stonden [meer weten].

De Hoekse en Kabeljauwse twisten (midden 14de eeuw-eind 15de eeuw)

Boven: Huis te Warmond in 1611, westelijke vleugel (links) en voorzijde (rechts) Onder: het kasteel vandaag de dag vanuit dezelfde hoek.

Tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten werd het kasteel meerdere malen verwoest.

De eerste keer gebeurde het nadat Aleid van Poelgeest, de minnares van de graaf van Holland Albrecht van Beieren, vermoord werd door de Hoeken (1392). Als wraak liet de graaf kastelen van Hoekse edelen verwoesten. Omdat de zoon van Jacob, Jan van den Woude (†1417) vermoedelijk ook onder de moordenaars zat, werd het Huis te Warmond ook verwoest.
Later verzoende de graaf zich met Jan van den Woude. In 1403 werd Warmond door de graaf zelfs tot een hoge heerlijkheid verheven. Ook liet Jan van den Woude het kasteel herstellen.

In 1420 werd het kasteel weer verwoest. Deze keer gebeurde het in de strijd tussen Jan van Beieren en zijn nicht Jacoba van Beieren: de nabijgelegen stad Leiden werd door de troepen van Jan van Beieren (de Kabeljauwen) belegerd en veel kastelen in de omgeving werden toen door hen verwoest.
Vóór 1481 moet het kasteel alweer hersteld zijn geweest, want het werd toen door de Kabeljauwen bij een nieuw beleg van Leiden als steunpunt gebruikt. Het is waarschijnlijk in die tijd dat de westelijke vleugel van het kasteel tegen de oorspronkelijke woontoren gebouwd werd; aan de noordzijde van deze vleugel werd ook een toren opgetrokken (zie tekening: Huis te Warmond in 1611).

Nieuwe eigenaren

In 1503 kwam de toenmalige kasteelheer Jacob van den Woude te overlijden, waarmee het geslacht Van den Woude in mannelijke lijn uitstierf. Het kasteel kwam eerst aan één van zijn dochters en kwam door vererving uiteindelijk in 1526 in handen van Jan van Duivenvoorde (†1543), heer van Wassenaar en raad-ordinaris in den Hove van Holland. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Jacob van Duivenvoorde, die onder andere hoogheemraad van Rijnland is geweest.

De tachtigjarige oorlog (1568-1648)

Jacob van Duivenvoorde had een zoon, Johan, die in 1572 deel had genomen aan de inname van Den Briel, wat het eigenlijke begin van de opstand tegen het Spaanse bewind betekende (zie: tachtigjarige oorlog). Als straf werd het Huis te Warmond in 1573 flink beschadigd door de Spanjaarden.

In 1579 kwam Jacob van Duivenvoorde te overlijden, waarna Johan hem opvolgde als Johan II van Duivenvoorde.
In die tijd bestond het kasteel nog slechts uit de (beschadigde) bovengenoemde twee torens met een vleugel ertussen. Tussen 1579 en 1601 liet Johan van Duivenvoorde het kasteel herstellen en uitbreiden: hij bouwde de huidige noordelijke vleugel (waardoor een L-vormige aanleg ontstond). De voorkant en de oostzijde van het kasteel werden afgesloten door bijgebouwen en blinde muren. Daarnaast werd op de plaats van de huidige rechtertoren aan de voorzijde een achtkantige toren opgetrokken (zie rechts op de tekening hieronder). Zo ontstond de huidige vierkante grondplan van het kasteel.

Johan van Duivenvoorde overleed in 1610. Het kasteel vererfde op zijn zoon en later op zijn kleinzoon - ook een Johan van Duivenvoorde -, de laatste mannelijke telg uit het geslacht Van Duivenvoorde-Van Wassenaar.

Het ontstaan van het huidige kasteel

Daarna wisselde het kasteel door huwelijk en vererving meerdere malen van eigenaar en werd het onregelmatig bewoond. Uiteindelijk werd het kasteel in 1766 verhuurd aan Cornelis Pieter van Leyden, heer van Vlaardingen, waarna het in 1774 uiteindelijk aan hem verkocht werd.

Tussen 1774 en 1777 liet Van Leyden het kasteel ingrijpend verbouwen, waarbij het zijn huidige sobere classicistische uiterlijk kreeg. Het onregelmatige 16de-eeuwse kasteel van Johan van Duivenvoorde werd verbouwd tot een landhuis met een regelmatige plattegrond: een middenvleugel met twee haaks daarop gebouwde zijvleugels, met op iedere hoek een rechthoekige hoektoren. Omdat de steensoort die gebruikt werd bij de verbouwing een andere kleur had dan het oude muurwerk, werd besloten het geheel wit te pleisteren.

De voorzijde van Huis te Warmond; Vergelijk deze foto met de tekening links (kasteel in 1646 vanuit dezelfde hoek)

Via de nicht van Van Leyden kwam het huis in 1840 aan de familie Van Limburg-Stirum. In 1901 werd het verkocht aan de Leidse lakenfabrikant Cornelis Hendrik Kranz.

Vandaag de dag

In 1960 werd het kasteel en het park eromheen verkocht aan de gemeente Warmond, die het kasteel weer verkocht aan de stichting “Huys te Warmont”; deze stichting heeft als doel het kasteel particulier bewoond en in goede staat te houden (het kasteel is dus bewoond en niet te bezichtigen).

Het park is nu eigendom van de stichting Zuid-Hollands Landschap. Het is opengesteld voor wandelaars.

[Hoofdmenu]

Tekst: Mathieu Fannee

Geraadpleegde literatuur:

Fockema Andreae, S.G., Renaud, J.G.N. & Pelinck, E. (1974). Kastelen, Ridderhofsteden en Buitenplaatsen in Rijnland, Gysbers & Van Loon, Arnhem, p.44;

Kalkwiek, K.A. & Schellart, A.I.J.M. (red.) (1980). Atlas van de Nederlandse kastelen, A.W.Sijthoff's Uitgeversmaatschappij b.v., Alphen a/d Rijn, p.154-155;

Lit, Robert van (1983). Kastelen en Buitenplaatsen in Rijnland, De Walburg Pers, Zutphen, p.84-87;

Stöver, R.J. (1999). "Een donjon te Warmond : De voormalige woontoren van het Huis te Warmond herontdekt?", in: Castellogica nr III nr. 1, NKS, Wijk bij Duurstede, p.369-382;

Stöver, Jos et al (2000). Kastelen en buitenplaatsen in Zuid-Holland, Walburg Pers, Zutphen, p.102-107;

http://cf.hum.uva.nl/nhl/claasseep/commentaar_lusthoven.htm;

Illustraties:
(foto's van het kasteel) Mathieu Fannee;
(tekening 1) Nederlandse Kastelenstichting / Gravure Abraham Rademaker naar een oudere tekening, uit "Kabinet van Nederlandsche Outheden en Gezichten", Abraham Rademaker, 1725 (gevonden op http://www.kastelenbeeldbank.nl/Zuid-Holland/Warmond-Warmond/index.htm);
(tekening 2) Nederlandse Kastelenstichting / Tekening van Roelant Roghman, 1646-1647, Uit "De kasteeltekeningen van Roelant Roghman", Canaletto, 1989 (gevonden op http://www.kastelenbeeldbank.nl/Zuid-Holland/Warmond-Warmond/index.htm);